4 Haziran 2016 Cumartesi

Ezin başını bu keşmekeş zamanın!
Her yer Kerbela.
Öyle çok sözcük kurudu ki içimde,
Fırat’ın susuzluğu bulaştı dudaklarıma.
Ben bir Hüseyin değilim. Amenna!
Benimde doğrandı başım,
Şükrülillah alnımdan akana.
Kuyuya hapsoldu güneşli günlerim,
Çöl rüzgârlarının sırtında,
Geçmiyor bir Yusuf kervanı,
Nil yol vermez olmuş Musa’ya
Kurtlara haber salın!
Kan kokuyor bu diyar,
Hazandan yapma şehirlere göçümüz var,
Ve yüreğimde siyahın gölgesinde bir bahar,
Sultan kılınsak ta Mısır’a,
Kurtulsa da Mescidi Aksa
Mekke’de Gül Devri yaşansa da
Biz bu asrın en sancılı nesli,
Daha doğmadan beşiğimiz bırakıldı, mühürlü kapılara…

                                                                                                                           vahayfa

NURAYCAN



Mürekkep küstü yaşı geçmiş kaleme…
Bir çocuk lazım şimdi bana
üşüyen elleriyle değecek kor gibi yanan yüreğime…
Yazılması gecikmiş tüm sözcükler
Bir tek o çocuğun dilinde
Masalın okunmayacakmış
Tüm acılar sobeleyecekmiş seni
Çanak çömlek patlayacakmış
Kekliklerin vurulacakmış türkülerde
Bırak bitsin çocuk
Bırak
Bırak
Bırak, gitsin
Bırak hiç büyümesin ellerin
uyuyunca değil, uyuyamayınca büyüyor insan
Nerden mi biliyorum
Babam öldüğünde küçüktüm uyumadım ben, hep üşüdüm
Ve ben en çok uyuyamayınca büyüdüm
O yüzden uzundur boyum
Bu yüzden kırıktır kemiklerim, yükümle çok güçsüzüm
Söyletme beni çocuk
Çığlıklarım boğazımda düğüm düğüm
Alıp başımı gidecek bir diyarım dahi yok
Kalbimi alabilsem ellerinden, başımı kesseler de kabulüm
Sorup durma içimin halini
Dedim ya üstümde çocukluğumdan kalma ince bir gömlek
 Babam öldüğünden beridir hep üşürüm...

vahayfa

22 Kasım 2015 Pazar

SİZE SUSACAKLARIM VAR!




Yazılmış sözcükleri unutmalı,
Kırık bir cam daha çok anlatır
Hüzünden ve ölümden artan zamanları.
Unuttuğumu sandığım ne varsa
-kefaretini mutluluklardan ödediğim
Oyalı yazmalarımıza bir bir iğnelemeli.
Benim yaşadığım coğrafyada,
İki yakası bir araya gelmez zamanın.
Çocuklara paralel haritalardan konu açmalı
Güneş güney kutbunda doğsa da
Kalbin kuzeyini hep aydınlatmalı.
Nesli tükenmiş baharlardan başlamalı,
Çarşambayı sel almamış türkülerden,
Manzarası mavi dünlerden,
Legal sözcüklerden,
Takvime takılan yaz başlangıcını koparmalı
Kar yağsın ömrüme razıyım
Haziran daha çok üşür
-Üşütür işte!
Sobaya birkaç hatıra atıp, kapıları kapatmalı.
Sizinle ekonomiden konuşmak istiyorum
-Gülmemelisiniz-
Birinci sayfadan okudum umutlarımın borsada çakılışını
-Sıkılmayın
Güneşli günlerde biriktirdim güncemde,
Verin kalemi elime
Bakın nasıl saklıyorum intiharımı çiçekli şiirlere…
vahayfa

17 Eylül 2015 Perşembe

UFALANMIŞ BEDENİM...




O zamanlar çocuktum daha
Koca gövdeli ağaçlar gibi koca yürekli insanlar vardı dinlediğim masallarda
Bölünmezdi uykular,
Şarkı söylerdi bütün yapraklar
İşte çocukluk!
Cebimizde ki bilyelerle umut satın alacak kadar yarınlara kurguluyduk
Ve büyüdüm sonra…
Koca yürekli insanlar gelmez oldu masallara.
Şarkısı sustu yaprakların,
Baktım umudum kayıyor avuçlarımda,
Bir ağacın gövdesinde sığındım, kitaplarımın limanına…
                                                    vahayfa

GECEYDİ LİMAN



Acıdan kısılır sesin/ uğur böcekleri konmaz parmaklarına
Her dem duada titrek ellerim,
Kelimeler paslanmış batar boğazıma
Gelincik narinliğindeyiz, incitmeyin!
Hayallerimiz bir bir dökülür karanlık sulara.
Çıkmaz sokaklarımız dar gelir size, aman ha gelmeyin!
Şehrimizin kalabalığı ninniler söyler yalnızlığımıza
Siz, siz olun daha da kirlenmyin!
Bu kadar kırık kalp yeter,
Bütün umutlar dönsün ilahi aşka…. 
                                                                   vahayfa