Bir sevda vardı önce
şimdi ise bir AŞK…
Ta enenin sus
makamından HÜVE nin var olma makamına kadar…
Başladık işte en
içten seslenişle BİSMİKE…
Bir AŞK var yüreğimde
şimdi Mevlana misali…
Mesneviler diziyorum
yüreğimde.
Mesneviler dizdikçe
aşk yeniden var oluyor,
mecnun ahir zamanda
tekrar isim buluyor…
Ah bir olsaydı Tebriziler
de anlatsaydım aşk derdimi.
Mevlana bulamadı
aşktan yanmış Ney’i, bulamadı ki içinde büyüttüğü o yangının dildeşini...
Benim aşk makamıyla
çalan Neyim yok.
Itrilerden gül bestelemişim
bülbülün mecnunlar yanında sözü yok…
Mevlana’nın
bulamadığını sen mi bulacaktın ey günahkâr nefis…
Bundan gayrı dildeşimi kaybettim artık dilim
yok...
Şimdi ene sustu… Şimdi
susma makamı…
Şimdi sevdanın beni
yakma vakti
Yaktı işte Hallacı
Mansur misali. Her aşığın yolu uğrar ENEL HAK makamına…
Nasıl bir aşktı ki bu
gördü Hallac kendini kâinatın aynasında
Nasıl bir sevda ki
BEN SENİM dememeyi Rabbine ihanet saymakta.
Hallaçlar büyümekte
yüreğimde şimdi…
Enel HAK demeye cismim yetmez.
Ruhum şimdi kâinatın
aynasında kendini bulmaya çalışmakta…
Ahh Hallac nasıl
yaptın da bu AŞK libası cennet güzelliğinde oturdu cismine…
Nasıl bir aşk ki deli
dedirtti. Akıl baştan tamamen geçmişti.
Nasıl bir aşk ki ruh
cisimden sıyrılmayı çare bilmişti…
Şimdi AŞK taa
hücrelerde Hallaç’ın kendini gördüğü o HAK çizgisin de…
Geceler birleşiyor
şimdi HİCRAN çizgisine işte orada Rabia-tül Adeviye…
Ve bir dua çıkıyor
ağzından Rabia’nın ” Ya Rabbi seven sevdiğine kavuştu bu gece… Sevilen
sevdiğinin koynunda bu gece… Peki ya benim kavuşmam ne zaman?
Bu serzenişle Rabbi
nasip eder duanın anahtarını.
Ve AŞK dile gelir konar avuçlarına, fısıldar kulağına
“Vuslat özlemlerin çıldırma anında” diye.
Şimdi Rabia AŞKın
basamaklarını tırmanmakta.
Ve AŞK vuslat
makamındaa…
Gözler kapalı kulak
işitmekte kâinatı…
İşte kâinat tam
damarlarımda, tüm zikrini kalbime boşaltmakta
Ene ölme makamı… Öl
demeye çare arayan makamda dirilme zamanı…
Kalbin mahrem
yerlerine saklanan Rabbin aşkıyla kalbe gusül aldrıma zamanı...
Ve bir yiğit çıkar
taa beş yüz sene evvelinden “Ballar balını buldum kovanım yağma olsun” diyor
aşk dergâhında.
Bir yiğit aşk
özürlülerine inat büyütür sevdasını ahir zaman Yunus’larının sırtında.
Aşk havarisi Yunus aşk
derdiyle çile taşımakta omuzlarında. Nasırlanan yaralarında Rabbini bulmaya çalışmakta…
Ve Yunus Rabbin
aşkından cennetin farkına bile varamamakta...
Aşk bu akıl bırakmaz başta. Bırakmadı nitekim Musa’nın
havarileri şimdi delirme makamında…
Delirme makamı dedik
sahi akıl kaldı mı başta…
Onca dost onca aziz
nasıl ulaştı bir anlık miraçla bu sevdaya…
Sakiler şarap taşımaz
olmuş bu asra… Bu asırda gizlenen ilahi aşk şimdi hangi lalin dudaklarında…
İşte bir çocuk taa
asr-ı saadette lal olan diliyle Resulü haykırmakta…
Tek söz ve ene suusss…
ENTE RESULULLAH DEMEKTE…
Muhammed girdimi bir kalbe muhabbet taşar
durmaz yerinde.
Allah aşkı bu
muhabbetle taşmakta âleme…
Ey aşkta yeni yetme!
Habib’inin sevgisi dolmadan kalbe O’nu bulmak mümkün mü söyle.
Habib’in aşkı Ahmet Yesevi’nin
kalbinde… Öyle bir aşk ki Peygamberin öldüğü yıldan sonra yaşamayı kendine
haram bilmekte…
Ve bir âlem şimdi insanın kalbinde ve dilinde…
İnsan halife olarak
gönderilmekte yeryüzüne.
Bir aşkla bütün
isimler öğretiliyor. Ve bütün isimler şimdi bütün lezzetiyle dilinde.
Aşk bütün kâinatı
içine ilmek ilmek çekme makamında…
Ve şimdi âşıklar Rabbin huzurunda… Bu makamda
lakaytlık yok. Bu makam sidretül münteha makamı… Aşkın son makamı ve son
asrı... Bu makam Habibullah’a has.
İşte Habibullah
çıkmakta Rabbin huzuruna. Bu makamda yalnız AŞK konuşur. Ve Nasıl çıkılır diye
sorar Habibullah” Tüm kâinat sussun ve dinlesin Ruhul Kudüs’ü.
Tüm eneler sussun ve
dinlesin AŞKIN kelamını…
Tüm âşıklar sustu şimdi… Yadi söyle Ya Cebrail,
bu makama yalnız AŞKLA çıkıldığını tüm kâinata duyurma vakti…
Şimdi ENE AŞK
İşte şimdi bu AŞKLA
yeniden dirilme vakii…
Nuray ORAL
