Kanaması olmayan bir yaranın sancı ataklarıyla söylüyorum
türkümü
Bitmiş bir sevdanın siyah beyaz anılarıyla belki.
Ya da yarım kalan mutlulukların kıskacındaki vuslat
dörtlükleriyle.
İlla bir türkü
bestelenecekse yârin yabancılaşan gözlerine bakıp bestelenmeli…
Bir türkü söylemeli tamamen sönmeden nuru umutların…
Müziği fiyakalı olmalı ve notası kilometlerce süren soru
işaretlerinden seçilmeli…
Öyle ya! amatör sözcükler yakışmaz ayrılıkları profesyonelce
olanlara.
Bir türkü sırası şimdi
Arş tan ferşe kadar
sessizliğimi iki dudak arası özetlemeli
En derin acılardan seçilmeli heceler…
Bütün yaraların maşuka çıktığı yani.
Virdine intizam-ı kelam olmalı kâinatın
Dünyanın hicranını değil, iki âlemin özetini içine katmalı…
Sevginin var oluşundan, Kevser havuzu buluşmasına kadar hep
aynı melodi çalmalı
Âdemin gözlerinde ki yalnızlık Havva’ya olan iştiyakının
bestesiydi…
Ve yasak elmayla başlayan ayrılık şiirleri dünyanın varoluş
kasidesiydi
Bu kez gurur olmasın ya Havva
Âdeme özlediğini söyle! çünkü kurtlandı yasak elma
Tut elinden aşkın! Kalbini sal gözlerine, kaburgasıyla yar
olduğuna
Ki senden sonra tüm âşıklar
arınsın nefsaniyetten
Yüreği kambur olanların diline vefa türküleri ağır gelir
Hadi bir muhabbete şiiri yazalım da, tüm kardeşlik
kelimeleri kurtulsun acziyetten
Ve bir kuş uçuralım ismi unutulmuş uzak diyarlara
Söyleyemeyip yüreğimizde beklettiğimizin fermanı ulaşırsa
Belki merhemi olur,
Hicrandan türküsü iki dudağı arasında mühürlü kalanlara
Nuray
ORAL
