28 Şubat 2011 Pazartesi

Yürü beni yalnızlık… Bir muştu gibi düş dilime, bir türkü gibi kal sensizlikten bizar düşmüş bam tellerinde.


Bir yakamoz gibi düştün gönlüme. Sen geldin kışım yazım hangisi bilmedim, ateşin başında üşüdü ellerim, donmuş ellerle sırdaşlığına şiir besteledim.

Kal yazgımda yalnızlık. Rabbe öyle ulaşılır dedi bilenler; kaderin ibresini sana çevirdiler.

Kaç iklimde kaybettin yağmurumu? Yüreğim parça parça kaldı derinlerde. Sustum mm...

Bir ah dedimse affın hem dem olsun bendime.

Kelimeler boğuldu cümlelerde; dilim dilim doğrandı mana şimdi umutsuzluğu kendine rehber edinen aklın heybesinde.

Aklın zindanından kurtul yalnızlık… Yusuf’u kendine yoldaş edinip Yakup misali ağıtlarla aşkı küstürme. Öldüm deme doğduğunu gördüm.

Kundağın beyaz olsa görülecek belki bu sevda.

Ağzıma dayanan hangi emzikle emdim acını. Uçurumdan aldım kordon bağımı. Ezan yerine kimsesizliğin çığlığı okundu kulaklarıma. Gençliğine melekler şahit olurken sisli aynalarda, çocukluğumu gören bir ben vardım.

Oyun oynarken sen hayatla, Hayaller hep saklambaç oynadı umutlarla, kör/ebeyim ben, hadi ebelen, hadi ellerimden tutup çıkar beni salaha. Örtünün altında ki yüzünü gördüm hadi doğrul da makyajını yıka.

Aldın yüreğimi gittin bir bulut özlemi kaldı geriye. Öldüğüm günden beri çektim peçemi tüm yaralara.

Bir tek senden olanlara şahadet ezberlettim. Eşhedü enlaa ya aşkaa... Kaybolmasın diye Yusuf un gömleği kefen eyledim Züleyhan’ın çeyiz sandığına.

Sağım solum önüm ardım sen. Zikrimde kaldı aşkk.

Fikrimde kaldı Mevla güzelliği.

Yusuf aşkını ezip Mevla’ya varan aşk timsali Züleyha; belirme sakın aşk deyince kapı artlarından; bu zindan senin boynuna üryan.

Zincirler kırıldı Züleyha. Hadi yannn. Yusuf un aşkıyla değil Rabbin aşkıyla yan. Yusuf un güzelliğiyle kesilen eli sen doğra bir dal gibi utançtan.

Heybeme sıkıştırdım aşktan artan yanlarımı. Züleyha gibi yandı bağrım. Aşk sancısı deyip tuz bastım. Merhemim yangın…

Acıdan iki büklüm olsa da yüreğim sen bana Allahtan gelen haksın. Aşkın libası dar gelmesin üstüne bundan böyle ilim ehlinin kalbine aşkla yerleşen irfansın. Kaç kelam geçse de üstünden sen sadece tek hecenin yoldaşısın….

Yıldızların eteklerinden topla boncuklarını, gözüne çek sürmeni, bir gelin gibi masum ve yalınsın… Gecenin mihri iki bakış, nikâh kıyıldı yalnızlığa şahitliğinde aşkın…
Nuray ORAL