 |
Kıymeti
bilinmemiş acılar olgunlaştırırmış düşünce ufuklarını.
Her düşünce
ufku bir girdabın eseri.
Zindanlarda sıkışan
Yusuflar nasıl ki rüya eleminin piri olduysa…
Yusuf’un
reddettiği Züleyhalar nasıl olduysa iffet abidesi
Her şeyini Allah’ın
rızası için satılığa çıkaran Eyüp peygamber, nasıl olduysa sabır timsali
Düşünce
anaforunda sıkışmış bütün yeisler bir aydınlığa gebe…
Öyle bir
aydınlık ki muştusu Peygamberin dilinde, Rabbimin rahmetinde
Hayatın da
bir literatürünün olduğunu, söyleyecek kelimeleriniz kalmadığınızda fark
ediyorsunuz.
Ve fark
ettiğiniz bu literatürde, hislerinizi ifade edecek kelimelerin olmadığını,
kendinizi şiir yazarken bulduğunuzda anlıyorsunuz.
Sustuğunuz anda
gönül Kâbelerini kuracak cümleleri o zaman yazabiliyorsunuz.
Okumak zor
değil…
Çok az
karanlık, biraz kahve bir parça yalnızlıkla, kalbinizin mabedini aramaya
başlayabiliyorsunuz.
Hele de
yağmur camlarınıza nota çiziyorsa değmeyin içinizde ki fırtınaya…
Ve Yazmak…
Kafanızda konuşan onca gevezeye rağmen, gönül
sesinizi duyup klavyeye dokunmak hiç kolay değil.
Bir de yazacak cümleleri Hakkın Divanında
sıralamayı düşünüyorsanız, işiniz iki alem kadar zorlaşıyor. Sonbaharlar işgal
ediyor ümitle yetiştirdiğiniz bahçenizi.
Tam o anda gülmenin
ağlamaktan çok daha zor olduğunu anlıyorsunuz…
Tüketmeden
ışığını düşlerinizin,
Uzaklaşın rıhtımından yalnızlığınızın…
Alabilmişseniz
ceketinizi cebinde şöyle bir not bulacaksınız;
HADİ GÜLÜMSE
ÇOCUK! GÖR BAK RABBİN SANA NE BAHARLAR İHSAN EDECEK…
Nuray
ORAL
