O zamanlar çocuktum daha
Koca gövdeli ağaçlar gibi koca yürekli insanlar vardı
dinlediğim masallarda
Bölünmezdi uykular,
Şarkı söylerdi bütün yapraklar
İşte çocukluk!
Cebimizde ki bilyelerle umut satın alacak kadar yarınlara
kurguluyduk
Ve büyüdüm sonra…
Koca yürekli insanlar gelmez oldu masallara.
Şarkısı sustu yaprakların,
Baktım umudum kayıyor avuçlarımda,
Bir ağacın gövdesinde sığındım, kitaplarımın limanına…
vahayfa
Çok içten gelen bir yazı olmuş. Teşekkürler.
YanıtlaSil