Her sabah Kâinatın
tüm canlı renklerini karanlığımda boğazlarken,
Hiç kolay gelmeyecekti
bu yazıyı semanın Nuruna asmak.
Sen maviye çalan
hayallerini anlatmaya başla,
Bu uydum akıllı şaire
göre değil hüznün gamzelerini ıskalamak.
Bakışlarını kaçırma
yarım yamalak aşkların mecrasından,
Çünkü birazdan sükûtumun
heybesinden gözlerine şiirler boşalacak…
Ne denli anlatmaya
çalışsam da içimde ki seni,
Darmadağın olmuş
kelimelerim ikliminde yaşadığım baharı anlatmaya eksik kalacak.
Bir ses ver iki dudak
arası kelepçelediğimiz tüm anlatılmayanlara,
Ve unutma! Tüm
dualarımız kader kitabında bizim için bir kalem olacak.
Ben yarım lisanlı
eksik lehçeli bir betimleyici,
Sen Meleklerin
tefekkürüne sebep sahte dünyanın gerçek güzelliği,
Geri dönüşü yok!
Yakılan tüm gemileri rıhtımına demirledi aşk.
Yaralarımdan teşekkül
eden dünyam bir uzun hikâye değildi,
Artık uzun yaşıyorum
gülüşlerimi, yıldızların saçlarında kaydığını gördüğümden beri,
Harman savurmayan bu
duygu, har olmaya niyetlendi kalbe akacak.
Gözlerine çek
yüreğimi…
Eksik bırakıp
yaşayamadığım tüm heyecanlar kalp atışlarında ritim bulacak.
İki gülümseme arası
bir an! Gözlerinden yansıyan tüm renkler gökkuşağından,
Ben uçurumlarda
saklambaç oynayan…
Sen bütün pencereleri
sadece bahara açılan,
Güneşim bakışlarına
doğdu; eğer kirpiklerin ıslanırsa batacak.
Yanmaya hazır bir
gönül biriktiriyorum sevdana; ateşi İbrahim ocağından
Gelmesen ne çıkar…
Çöllerde susuz kalsam
da, bu kalp niyetlendi bir kere Mecnunca teyemmüm alacak…
NURAY ORAL
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder