MÜHÜR

Sana karşı en acımasız yenilgim,

Kalbimden geçip te kelimelere dökemediklerim.

Seni izlediğim an, bir ışık değdi sanki geceye,

Kevser havuzunda tüm dertleri unutmak gibiydi gözlerin.

Mutlu olduğum anlara iliştirip gözyaşlarımı,

 Korktuğum hayallerime uzanıp cesaretimi dize getiren sendin

Susmaların bile sözcüklere lisanı hal olurken,

Ben senin sesinde kendimi özledim.

Dünyamda kaybettiğim tüm şehirlerimin pusulası “bizken”

Sende kalan beni hangi zindanlara hapsettin?

Perdeleme aşktan ucuz hisleri yüzüne!

En temiz amelinin haklılığı kadar haklı bulursun kendini bilirim.

İçimde kurumuş umut ağaçlarını yak hadi!

Avuçlarında titreyen yalnızlığım üşümesin.

Oysa ne çok severdik ikimizde kulağımıza mutluluk fısıldayan o tınıyı,

Şimdi tüm çarelerimi düz yola çıkaran gülüşünü düşlerimde besteledim.

Ne zaman bulutlarımıza kara yağmurlar sirayet etse;

“Bize iyi bak Cann. Kendinden geçme” derdin.

Dili lal kesilmiş ulaklardan sevda hikâyeleri dinlemek mi tüm cesaretin?

Aynada ki yansımana dikkatle bak! Bakışlarının her ferinde karanlıklarda bıraktığın benim.

Gerçekliğimizin ulu mabetlerinde çay sıcaklığında içimi ısıtanım!

Ah bu huzur! Yetim ömrümün yamaçlarına çok mu geldi?

Soluma üfle nefesini, kalbimin ağrılarını az biraz dindirir misin?

İçimde durmak bilmeyen hoyrat rüzgârlara sükûn borçlusun,

Kaybolmasın diye gözlerinde demirlediğim beni kime emanet ettin?

Geriye kalan küllerimi bile ateşe ver ki, öldüğümü bileyim

Hayat işte!

Ayrılıklar bir kere dile geldi mi, susmak vacip olur vuslatın şairlerine

Acımak yok! "Bize" yazılan her şiirin dilini keselim

Bundan böyle seni susup dilime haram kıldığım sözcüklere mühürledim.

   

  (seni ölümü sevecek kadar özledim. Ve sen en çok hasret çektiğimde güzeldin)

 

                                                                                                                                             Nuray ORAL