Başlamıştık zaten… BİSMİKE
Kanayan yüreğe, kapanmayan hicran kabrine
Bir kalem atılır kağıda, mürekkep dağılır yârin ismine
Kelimeler kurtulamaz daralan göğüs kafesinden
Hançer tercih edilir tatlı bir kelam yerine
Hesaplaşmıştık zaten aşkın ötesiyle
Aşk gibi beklenti, muhabbet gibi şefkatle
Çığlıklar dillenir kelam ilminde
Ve vefa kurban edilir birkaç kuruş dünya saadetine
Ardım, sağım, solum karanlık kalır
Yas sarar beni mutluluğun yerine
Kader yüzleşmek ister benimle
Kağıttan kaplan olan cesaretimle, üstüme yakışan kefenimle
Ölüm çığlık atar Azrail’in koynunda ve yar gelir hesap sorar
Münker, Nekir yerine
Ve tekrar BİSMİKE
Bu sefer ki cümleler CAN’ın yüreğine…
CAN dediğim duçar düşmesin vuslata. Vuslat yenik düşmesin
gurbete
Gurbet dedim! İçim acıdı bu kelimeyle
Gecenin yakan yıldızları teslim ellerime
Ellerim yârin canımı alan sözlerine endam biçmekte
Uzak dursun benden yürek sancısı, uzak kalsın benden CAN
vuslat yerine
Şimdi karıncalar gezinir içimde
Bir o kadar sancılı bir o kadar kederle…
Ben gönül koymam ki kimseye, yalnız çocuklar anlar beni
umursamaz gülüşleriyle
Gamzeler gözyaşlarının yuvası
Ve gülümsemeler katledilmiştir, umutsuzluğun bahçesinde
CAN-an almıştı canımı Pazar yerinde
Takatimi unutmuşum gözlerinde, yüküm binmiş bütün külfetiyle
ömrüme
Bir yar, şimdi didikler canımı et niyetine
Yapma diyemem… Eğer dersem vefa görmeyeyim ve düşeyim kul
diye ellerine.
Gel CAN gel de bitsin bu hasret…
Bak yüreğime, kavruluyor tüm hücrelerim yokluğunun her
saniyesinde
Gel Yar dediğim! Ver hükmünü, kaderime fermanı duyur!
Can alıp can veriyorum, EY YAR! Senin ellerinde…
Nuray
ORAL
Bamteline dokunmuşsun yineee hocacımmm ;))
YanıtlaSil